Światowa Organizacja Zdrowia uznaje dziś trzy orientacje seksualne - heteroseksualność, homoseksualność i biseksualność za normę w zakresie preferencji dotyczących płci partnera. klasyfikacje chorobowe nie traktują homoseksualności i biseksualności za zaburzenie lub chorobę. Jednak wiele homo i biseksualnych osób cierpi z powodu swojej orientacji. Odczuwają przygnębienie, smutek, przerażenie, czasem mają myśli samobójcze, obawiają się poinformować bliskich o swoich preferencjach.
Interwencje kryzysowe są potrzebne w sytuacjach gdy po ujawnieniu orientacji dziecka destabilizuje się rodzina, terapia z kolei może być pomocna w przystosowaniu się do życia w heteronormatywnym społeczeństwie i polubieniu siebie i swojej orientacji oraz w oddzieleniu realnych obaw wynikających z bycia w mniejszości seksualnej, od tych nieuzasadnionych.